IGS-bestand

Een .igs-bestand is een grafisch bestand gecodeerd in het IGES-formaat, dat in CAD-softwareomgevingen wordt gebruikt om 2D/3D-vectorafbeeldingsgegevens op te slaan. Het bestand kan diverse gegevens voor een project bevatten, zoals draadmodellen, oppervlakte- of solide objectweergaven en circuitontwerpen. .igs-bestanden worden opgeslagen in platte ASCII-tekst met een strikte lay-out van 80 kolommen met vaste breedte - elke regel bevat een enkele sectietypeletter (S, G, D, P of T) en een rechts uitgelijnd volgnummer in de kolommen 74-80. Omdat het formaat pure ASCII is zonder binaire header, is er geen traditionele „magic-byte”-handtekening; bestanden worden geïdentificeerd door deze kenmerkende kolomstructuur. De extensie .igs is de klassieke DOS-spelling van drie letters voor .iges - beide extensies verwijzen naar exact hetzelfde formaat.

Korte geschiedenis van het .igs-bestandsformaat

Het .igs-formaat volgt nauwgezet de Initial Graphics Exchange Specification (IGES), voor het eerst gepubliceerd in 1980 door het Amerikaanse National Bureau of Standards (nu NIST) en later gestandaardiseerd als ANS US PRO/IPO-100. Het werd al snel het standaardformaat voor het opslaan en uitwisselen van 3D-modelgegevens tussen verschillende CAD-platforms, wat de samenwerking tussen gebruikers van verschillende softwaretools aanzienlijk vergemakkelijkte. In de afgelopen jaren is het grotendeels vervangen door het .stp-formaat, dat rijkere ondersteuning biedt voor solide modellen en tegenwoordig veel wordt gebruikt. De IGES-specificatie is voor het laatst bijgewerkt in 1996 (versie 5.3). Hoewel nieuwere alternatieven nu domineren, blijven .igs-bestanden gebruikelijk in verouderde workflows en archieven, en worden ze nog steeds breed ondersteund door grote CAD-applicaties. Andere gerelateerde neutrale uitwisselingsformaten zijn .stl voor mesh-geometrie en .dxf voor de uitwisseling van 2D/3D-tekeningen.