Co to jest format pliku Z?
.z to format skompresowanego pliku powiązany ze środowiskiem Unix, stworzony przez narzędzie compress w 1984 roku. Przez długi czas .z był głównym standardem kompresji w systemach Unix. Pliki .z są tworzone przez wydanie polecenia compress nazwa_pliku; oryginalny plik jest zastępowany w miejscu. Dekompresję można przeprowadzić za pomocą polecenia uncompress nazwa_pliku.z lub przez zcat. .z wykorzystuje algorytm LZW (Lempel-Ziv-Welch) - dość prosty schemat, który jest szybki, ale nieefektywny według nowoczesnych standardów. Każdy strumień .z jest identyfikowany przez dwubajtową sygnaturę (magic number) 1F 9D; trzeci bajt koduje flagę szerokości bitowej LZW. Ponieważ compress obsługuje tylko jeden plik naraz, wiele plików było zazwyczaj najpierw łączonych za pomocą tar, tworząc archiwa .tar.z (zapisywane również jako .taz).
Ewolucja metod kompresji
Format .z został niemal całkowicie wyparty przez format .gz używany przez gzip. Pliki .z można łatwo przekonwertować na .gz bez rozpakowywania - polecenie zcat plik.z | gzip > plik.gz wykonuje to zadanie. Gzip jest dziś standardowym narzędziem kompresji dla systemów uniksopodobnych, podczas gdy nowoczesne procesy robocze coraz częściej faworyzują .xz lub .bz2 ze względu na lepsze współczynniki kompresji.
Bezpieczeństwo
RYZYKO: LOWFormat .Z sam w sobie jest pasywny i bezpieczny - to tylko dane skompresowane LZW, które nie mogą się same uruchomić. Jak w przypadku każdego archiwum, jedynym ryzykiem jest ZAWARTOŚĆ: plik .tar.Z z niezaufanego źródła może zawierać skrypty lub pliki wykonywalne, więc przeskanuj i sprawdź zawartość przed uruchomieniem czegokolwiek. Ponieważ .Z jest dziś stary i rzadki, nieoczekiwany plik otrzymany e-mailem jest nietypowy - zweryfikuj nadawcę. Klasyczny compress nie oferuje haseł ani szyfrowania, więc .Z nie zapewnia poufności.
Szczegóły formatu
w pigułceProgramy otwierające pliki Z
Szczegóły techniczne
specyfikacja| Algorytm | Kompresja słownikowa adaptacyjna LZW (Lempel-Ziv-Welch) |
| Magic bytes | `1F 9D` na początku pliku (offset 0) |
| Struktura nagłówka | 3-bajtowy nagłówek - sygnatura `1F 9D` oraz bajt opcji kodujący maksymalną szerokość bitową i flagę trybu blokowego |
| Zakres szerokości bitowej LZW | od 9 do 16 bitów; domyślne maksimum to 16 bitów |
| Tryb blokowy | Opcjonalny tryb resetowania słownika; sygnalizowany przez bit 7 (0x80) trzeciego bajtu nagłówka |
| Typ MIME | `application/x-compress` |
| Zakres pojedynczego pliku | Każdy strumień `.z` kompresuje dokładnie jeden plik; pakiety wieloplikowe wymagają wcześniejszego użycia `tar` |
| Złożona forma archiwum | `.tar.z` (również `.taz` / `.tz`) - archiwum `tar` skompresowane następnie za pomocą `compress` |
| Polecenia dekompresji | `uncompress nazwa_pliku.z`, `zcat nazwa_pliku.z` lub `gzip -d nazwa_pliku.z` |
| Historia patentowa LZW | Algorytm LZW był opatentowany przez Unisys/Sperry; patenty wygasły około 2003 roku, kończąc wcześniejsze problemy licencyjne |
| Różnica magic-byte względem gzip | Zarówno `.z`, jak i `.gz` zaczynają się od `1F`; drugi bajt jest inny - `9D` dla `.z`, `8B` for `.gz` |
| Efektywność kompresji | Niższy współczynnik kompresji niż gzip, bzip2 lub xz dla typowych rodzajów danych |
| Oryginalne narzędzie | BSD `compress` napisany przez Spencera Thomasa i innych; zastąpiony przez gzip jako standardowe narzędzie kompresji Unix |
| Obsługa w Windows | Brak natywnej obsługi w Windows; wymaga narzędzi firm trzecich, takich jak 7-Zip, WinRAR lub WinZip |
| Wydano | 1984 (BSD compress utility, Unix) |
| Otwarty standard | Tak · bezpłatny (royalty-free) |
| Specyfikacja | en.wikipedia.org |
Konwersje Z
Pytania i odpowiedzi społeczności
pytania użytkownikówBrak pytań - bądź pierwszą osobą, która zapyta o pliki Z.