MED-bestand

.med is het eigen moduleformaat van OctaMED, een tracker-muziekapplicatie ontwikkeld door Teijo Kinnunen voor de Commodore Amiga vanaf 1989. Net als andere trackerformaten zoals .MOD, bundelt het patroongegevens - nootreeksen, tempo en effectcommando's - samen met gedigitaliseerde instrument-samples in een enkel op zichzelf staand binair bestand.

Wat OctaMED onderscheidde, was de mogelijkheid om acht softwarekanalen te mixen op hardware die standaard slechts vier kanalen ondersteunde. Dit werd bereikt door twee softwarekanalen per hardwarekanaal te koppelen, plus ingebouwde MIDI-sequencing via de seriële poort van de Amiga. Het formaat evolueerde via verschillende subversies, elk geïdentificeerd door een 4-byte magic header: MED2, MED3 en MED4 voor de originele MED-tracker, en MMD0 tot en met MMD3 voor OctaMED en OctaMED Sound Studio. De MMD3-variant is de meest geavanceerde en ondersteunt tot 64 tracks en meerdere sub-songs binnen een enkele module.

.med-bestanden zijn big-endian binair, wat de Motorola 68000-processorarchitectuur van de Amiga weerspiegelt. Een bestand begint met een 4-byte magic identifier gevolgd door song-metadata, blokpointers, instrumentbeschrijvingen en ingebedde PCM-samplegegevens. Een enkele module kan tot 63 instrumenten en 99 sub-songs bevatten die een gemeenschappelijke instrumentenset delen.

OctaMED Sound Studio (Windows, RBF Software) was de laatste commerciële applicatie die het formaat ontwikkelde. Tegenwoordig kunnen .med-bestanden worden afgespeeld via XMPlay en OpenMPT, die beide de volledige MMD-familie ondersteunen via libopenmpt. Moderne tracker-componisten gebruiken doorgaans .XM of .IT in plaats daarvan.